هشدار انجمن فیلمنامهنویسان درباره وضعیت این روزهای سینما و نمایش خانگی
تهران (پانا) - شورای مرکزی انجمن صنفی فیلمنامهنویسان سینمای ایران در بیانیهای، نسبت به انسداد کامل فیلمنامهنویسی حرفهای در شرایط حال حاضر سینمای ایران هشدار داد.
![هشدار انجمن فیلمنامهنویسان درباره وضعیت این روزهای سینما و نمایش خانگی](https://cdn.pana.ir/thumbnail/MTJlMWQ2xNSz/gjzVaZ-S_20YtK6_oleWnZi7LTjceVfkf-tEjQhhSgVYJkTSbMZ4IZicyAcgRMj-WWFHy9iIp1lNx8-qtxRZcN02dEbH-ZTHSQWprEPyepcsAIKXaKdntA,,/MTJlMWQ2xNSz.jpg)
در بخشهایی از این بیانیه آمده است:
«..امروز که این خطوط نوشته میشوند، سینمای ایران یکی از بحرانیترین دورههای خود را به لحاظ تولید اندیشه و کیفیت متن سپری میکند. فشار دو اهرم «سانسور» و «کمدانشیِ حاکم بر روند تولید» هر روز بیش از پیش کمر فیلمنامهنویسان حرفهای را خم کرده و طی آن روند و مسیر حرفهای فیلمنامهنویسی مختل شده است
به علاقهمندان حیات سینمای ایران هشدار میدهیم: امروز شوراهای نظارتی با دیدگاههای کاملاّ ایدئولوژیک، هم جریان فیلمنامهنویسی سینمای جریان اصلی را نابود خواهند کرد و هم بخش خلاقانهی سینمای هنری و تجربی را. تجربهی اعمال شدید سانسور بر محتوا، سریالها را تبدیل به کالاهای مصرفی کرده و کاویدن فیلمها با ذرهبین نگاه نشانهیاب، باعث تولیدات بیخاصیت و ایجاد رعب در دل تولیدکنندگان شده و خواهند شد؛ پس اگر فیلمها و سریالهای نمایشخانگی بیکیفیت و کممخاطب هستند در وهلهی اول تصویبکنندگان و بررسهای فیلمنامه، بعد از آن مدیرانی که دستور به تولید دادهاند و در مرتبهی بعد سرمایهگذاران و تولیدکنندگانی که تن به سانسور یا خودسانسوری و سپس بازتولید دوباره و دوبارهی تولیدات بیدردسر گذشته میدهند باید جوابگوی این محصولات باشند، و نه نویسنده و صاحب اندیشهای که از طرح اولیهاش در روند اعمال سلیقهها جز سایهای باقی نمانده است.
در این روزگار که اغلب تهیهکنندگان حرفهای سود را در تولید محض جستجو میکنند و به گونهای شرمآور، حتی متون تولیدی خود را نمیخوانند سخن گفتن از ضعف فیلمنامه در سینمای ایران شوخی دردناکیست و ما هشدار میدهیم که با کنار گذاشتن نویسندگان حرفهای که بالطبع برابر این جریانها مقاومت کرده و میکنند و حاصل آن سپردن نگارش به افراد کمتجربهی سفارشینویس، سینما، تلویزیون و نمایش خانگی با هم از بین خواهند رفت؛ چرا که هیچ جامعهای، با حذف نویسندگان خود و میداندادن به سانسور و کمدانشی، سرنوشت بهتری پیدا نکرده است. میراث بهجامانده از سینمای ایران در خطر است، و جز برای عدهای که از حاکمیت شرایط کنونی سود میبرند، این باید به منزلهی یک هشدار نگرانکننده باشد.»
ارسال دیدگاه