پیشینه نوروز باستان
ورامین(پانا)- نوروز یکی از کهنترین جشنهای به جا مانده از دوران باستان است که اکنون در مناطق مختلف ایران فارسی زبانان آغاز فصل بهار را جشن میگیرند.
![پیشینه نوروز باستان](https://cdn.pana.ir/thumbnail/MTFlOTA4umIG/gjzVaZ-S_20YtK6_oleWnZi7LTjceVfkf-tEjQhhSgVYJkTSbMZ4IZicyAcgRMj-WWFHy9iIp1lNx8-qtxRZcN02dEbH-ZTH1IxWYtdfcJksAIKXaKdntA,,/MTFlOTA4umIG.jpg)
از جشنهایی که در ایران باستان مرسوم بوده و به یه یادگار مانده هیچ یک به طول و تفسیر عید نوروز نیست؛ نوروز را جشنی کوچک که چهارشنبه سوری به پیشواز او میآید که نماد آن پهن کردن سفره هفتسین است که کم کم سیزده بدر بدرقه راهش میآید.
طبق روایات مختلف تاریخی، جشن نوروز پیش از زمان حکومت پادشاهی هخامنشی به وجود آمده و در ایران با آیینهای خاص برگزار شده است.
یکی از مظاهر جشن نوروز، هیجان و درهم ریختگی است که باستانیان ریشه ناآرامی را در آرامش میدانستند.
خانه تکانی از جمله آیینهای نوروزی است که نشان از درهم ریختگی و هیجان و سپس نظم نظافت دارد.
از دیگر آیینها در مراسم نوروز سبزکردن سبزه است که ایرانیان باستان، از چند روز به عید مانده با دانههای گندم، جو، برنج، لوبیا، عدس و.. در ستونهایی از خشت خام سبز میکردند.
ایرانیان باستان عقیده داشتند، با آمدن نوروز ارواح درگذشتگان به دنیا باز میآیند و اگر خانه بستگان خود را تمیز ببیند شاد میشوند.
خبرنگاردانشآموز: فاطمه کنگرلو
ارسال دیدگاه