• تاریخ انتشار: 20 دی 1396 - 00:50
  • سرویس: فرهنگی و هنری - سینما و تئاتر - رادیو و تلویزیون
فریبا رمضان‌پور، دوبلور: دوبلاژ به سختی رانندگی در جاده‌هاست

در گفت‌وگو با پانا

فریبا رمضان‌پور، دوبلور: دوبلاژ به سختی رانندگی در جاده‌هاست

تهران (پانا) - فریبا رمضان‌پور، گویندۀ با سابقه دوبله ایران معتقد است،شخصیت و عزت نفس هنرمند به ماندگاری او کمک می کند.


فریبا رمضان‌پور، گویند با سابقۀ دوبلاژ، متولد 20 دی ماه 1348 است. وی کار گویندگی را از سال 1367 آغاز کرده است و در پروژه‌های مختلفی همچون دوبله، گویندگی تیزر و گویندگی رادیو فعالیت داشته است.

وی در گفت و گو با پانا با اشاره به این موضوع که به ماندگاری هنرمند در هنر معتقد است، گفت: ماندگاری در دو جهت اتفاق می افتد و ممکن است کسی بگوید که من سی سال در حرفه‌ای فعالیت کردم، اما باید از خود پرسید که ماندگاری به چه بها و چه قیمتی اتفاق می افتد.

وی تاکید کرد: اگر فردی به گونه‌ای رفتار کند که در کار خویش و به ویژه فعالیت هنری خویش،«عزت‌مند» باشد، می‌تواند زمینه‌ای را برای ماندگاری خویش فراهم آورد.

سعی کردم صدایی مستقل عرضه کنم

گویندۀ «ماریون کوتیار» در فیلم سینمايی «تاکسی 3»، با اشاره به اینکه شخصیت و عزت یک هنرمند به ماندگاری وی کمک می‌کند،ادامه داد: این موضوع را پیش از فکر کردن پیرامون مسائل مالی حرفه‌ام، آن را به عنوان اولویت خود برگزیده‌ام.

رمضان پور، با تأکید بر این که همواره در کار خود سعی کرده است که خودش باشد نه این که نقش شخص دیگری را بازی کند، اظهار کرد: همواره سعی کرده‌ام که با صدای خودم کار کنم و صدایی مستقل را با اسم فریبا رمضان پور به مخاطبان جامعۀ هنر عرضه کنم که زمانی که یک فرد صدای من را شنید، بگوید که این صدا، متعلق به فریبا رمضان پور است، نه این که به شخص دیگری شبیه است.

وی در پاسخ به این سؤال که دوبله به چه شغلی مشابه است، تصریح کرد: گویندگی در دوبلاژ با توجه به این که آینده‌ای ندارد،بیمه‌ای معمولی دارد و به سان شغل‌های دیگر ازسوی نهاد یا ارگانی خاص حمایت نمی‌شود، شاید مانند رانندگی در جاده‌ها و با همان سختی‌ها باشد.

نمی‌توان برای گویندۀ دوبلاژ آینده‌ای متصور شد

گویندۀ «نیکی کالندر» در مجموعۀ «مأمورین پرونده‌های راکد»، با تأکید بر این امر که دوبله کاری است که نمی‌توان برای آن آینده‌ای متصور شد و به آینده آن از لحاظ مادي امیدوار بود، تأکید کرد: کارمندان رسمی صدا و سیما بازنشستگی و بیمۀ خوبی دارند و اگر روزی به محل کار خود بروند و ببیند که کارمندی جدید کنار آن‌ها نشسته‌اند، به جای این که ناراحت بشوند، ممکن است خوشحال هم بشوند، اما شاید چون در دوبله این مسائل وجود ندارد، پس از سال‌ها باید به کسی که از ورود دیگر افراد به این عرصه چشم نازک می‌کردند و ناراحت می‌شدند، حق می‌دهم.

رمضان پور، با اذعان به این امر که در بدو ورود او به دوبله شاید افراد بوده‌اند که حتی جواب سلام گویندگان جدید الورود را نیز نمی‌دادند، یادآور شد: شاید این افراد فکر می‌کردند به دلیل محدودیت کار،  فردی که جدید به این عرصه وارد می‌شود، ممکن است جای آن‌ها را تنگ کند و یا اصلاً جایشان را بگیرد و کارشان کمتر بشود.

وی با اشاره به این امر که خود این موضوع را تأیید نمی‌کند و هیچ گاه چنین حسی نسبت به گویندگان دیگر دوبلاژ و حتی گویندگان جدید الورود به این حوزه نداشته است، گفت: این موضوع را نمی‌توانم به صورت کامل و جامع به شما پاسخ بدهم، چرا که من در محلی دیگر فعالیت دارم و تنها درآمد من از این موضوع نیست و معتقدم این امر را باید کسی توضیح بدهد که تنها کسب درآمد و امرار معاش وی از طریق دوبله صورت می‌گیرد.

گویندۀ دوبلاژ در استودیو باید مسائل بیرون از کار را فراموش کند

گویندۀ شخصیت «دمی‌مور» در فیلم سینمائی «چند مرد خوب»، در بخشی دیگر از این گفت و گو، با اشاره به این که در روزهایی که با روحیه‌ای بسیار خراب به کار مشغول بوده است، تصور می‌کرده که ممکن است از پس آن کار برنیاید، افزود: زمانی که شروع به انجام کاری می کنیف باید تمام تلاش خود را به کاری بگیری تا از پس آن کار بربیایی و هر آنچه را که خارج از کار بر تو گذشته است باید فراموش کنی.

رمضان پور، با اذعان به این موضوع که همواره گفته است که دقایق و لحظاتی که در کار دوبله و ضبط برای او گذشته است، جزئی از عمر او محسوب نمی‌شود، ادامه داد: شاید مهم‌ترین دلیل این که گویندگان حرفه‌ای دوبلاژ نسبت به سنشان جوان به نظر می‌آیند این است در محیط دوبله، گوینده نباید به جز نقشی که بناست به جای آن صحبت کند، به چیز دیگری فکر کند.

وی، با اشاره به این که زمانی که گوینده در یک پروژ حضور پیدا می‌کند، نمی‌تواند به جز نقش به چیز دیگری فکر کند و اگر این اتفاق برای وی بیفتد، در کار موفق نخواهد بود، اظهاركرد: در برخی از موارد اتفاق می افتد که صدای گوينده و بازی بازیگری در پروژه‌ای بیننده، آن قدر دقیق و درست اتفاق افتاده است،  که برای بیننده قابل باور می‌شود و این موضوع به انتخاب صدایی که توسط مدیر دوبلاژ برای این شخصیت در نظر گرفته شده است، باز می‌گردد.

اين هنرمند با اشاره به اين مطلب که اگر انتخاب گوینده در دوبلاژ درست اتفاق بیفتد، صدای گوینده و بازی بازیگر یکی می‌شود و بیننده باور می‌کند که این بازیگر خودش به زبان او صحبت می‌کند، تصریح کرد: مردم صدای بسیار زیادی از گویندگان را می‌شناسند.

مدیریت دوبلاژ دردسرهای بسیار زیادتری نسبت به گویندگی دارد

گویندۀ «جنیفر لوپز» در فیلم سینمائی «قطار پول» با تأکید بر این که مدیریت در دوبلاژ سختی‌ها و دردسرهای بسیار زیادی نسبت به گویندگی دارد، تأکید کرد: حس می‌کنم کار گویندگی را بسیار بیشتر از مدیریت دوبلاژ دوست دارم و به همین دلیل است که مدت‌هاست مدیریت پروژه‌های دوبلاژ را نمی‌پذیرم.

رمضان پور، با اشاره به این امر که از زمانی که یک فیلم به دست مدیر دوبلاژ می‌رسد، تنها به این موضوعات فکر می‌کند که این فیلم باید سینک بخورد و یا اینکه چه گوینده‌ای به جای چه شخصیتی بناست صحبت کند و آیا این انتخاب درست است یا خیر، گفت: ممکن است گویندگانی که شما آن‌ها را به عنوان گویندۀ درست برای شخصیت تشخیص داده‌اید، نتوانند روز کاری شما حضور پیدا کنند و تا این پروژه به اتمام برسد، مدیر دوبلاژ سختی‌های بسیار زیادی را متحمل می‌شود.

گویندۀ «میشل دیسر» در سریال «بیست و چهار»، در پايان سخنان خود با تأکید بر این که امروز در حوزۀ کار خویش تا به آنچه می‌خواسته است رسیده است و به جایگاهی که می اندیشده است دست یافته است، اظهار امیدواری کرد: امید آن دارم در کار دوبلاژ به همین شکل حرکت کنم و شرایطی پیش نیاید که بخواهم از مسائلی که به آن‌ها اعتقاد دارم دست بکشم.

اشتراک گذاری instagram

 برچسب ها # خبرگزاری پانا
captcha