آینده ایران از کلاس درس آغاز می‌شود

در ادامه، یادداشت محمد جعفری، معاون تربیت بدنی و سلامت را می‌خوانید:

بسم الله الرحمن الرحیم

﴿یَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَالَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ﴾

«خداوند کسانی را که ایمان آورده‌اند و آنان را که دانش یافته‌اند، درجاتی والا می‌بخشد.» (سوره مجادله، آیه ۱۱)

اگر بخواهیم منظومه فکری رهبر شهید انقلاب آیت‌الله‌ العظمی سیدعلی خامنه‌ای (رضوان‌الله علیه) را در یک جمله درباره آینده ایران خلاصه کنیم، باید بگوییم: «آینده از کلاس درس آغاز می‌شود.» در این نگاه، آموزش و پرورش نه یک دستگاه خدماتی، بلکه مهم‌ترین نهاد انسان‌ساز و زیربنای پیشرفت کشور است. هر تصمیمی که در مدرسه گرفته می‌شود، سال‌ها بعد در اقتصاد، فرهنگ، امنیت، علم و اقتدار ملی نمایان خواهد شد.

سیدالشهدای انقلاب اسلامی ،در دیدارهای متعدد با فرهنگیان، همواره آموزش و پرورش را مسئله‌ای با بالاترین اولویت و فراتر از یک وزارتخانه دانستند. ایشان بارها تأکید کردند که هر میزان سرمایه گذاری مادی و معنوی در آموزش و پرورش،در حقیقت تضمینی پایدار برای آینده کشور است و نباید آن را هزینه تلقی کرد. این نگاه، دقیقاً همان افقی است که ایشان برای ساخت ایران مقتدر ترسیم کرده بود؛ ایرانی که ستون اصلی اقتدار آن، نیروی انسانی تربیت‌یافته، مؤمن و متخصص است.

در منظومه فکری قائد شهید امت، مدرسه صرفاً محل آموزش علوم نیست؛ کارخانه تولید سرمایه انسانی است. تعلیم باید در خدمت تربیت باشد و تربیت باید انسانی را پرورش دهد که علاوه بر دانش، دارای هویت، اخلاق، اعتماد به نفس، روحیه جهادی، مسئولیت‌پذیری، قانون‌مداری و عشق به میهن باشد.

در همین چارچوب است که جایگاه معلم، جایگاهی بی‌بدیل پیدا می‌کند. رهبر شهید انقلاب معلم را «معمار آینده کشور» معرفی کردند؛ تعبیری که نشان می‌دهد آینده ایران نه در اتاق‌های تصمیم‌گیری، بلکه در کلاس‌های درس ساخته می‌شود. هر معلم، مهندسِ شخصیت نسل آینده است و هیچ نوعی از فناوری،نمی‌تواند جایگزین نقش تربیتی او شود. ازاین‌رو، ارتقای منزلت اجتماعی، معیشتی و حرفه‌ای معلمان، ضرورتی راهبردی برای نظام تعلیم و تربیت است، نه صرفاً یک مطالبه صنفی.

یکی از مهم‌ترین محورهای بیانات ایشان، اجرای کامل سند تحول بنیادین آموزش و پرورش است. این سند، نقشه راه تربیت نسل آینده محسوب می‌شود و تحقق آن نیازمند هم‌افزایی همه ارکان نظام آموزشی است. تحول، تنها با تغییر کتاب‌های درسی یا فناوری‌های آموزشی حاصل نمی‌شود؛ بلکه مستلزم تحول در نگرش ارکان مدرسه از معلمان تا مدیران، تحول در مدل مدیریت مدرسه و تحول در شیوه تربیت است.

در این میان، تربیت‌بدنی و سلامت نیز جایگاهی اساسی پیدا می‌کند.همان گونه که رهبر شهید امت، بارهادر بیاناتشان ورزش را لازمه سلامت جسم و روح دانستند و فرمودند:«یک ملت سالم و با نشاط با ورزش به دست می آید»، مبرهن است که انسان تراز انقلاب اسلامی، انسانی برخوردار از سلامت جسم، روان وامید است و به تأکید رهبر شهید« با جدی گرفتن ورزش، ملت، با اراده و آماده برای پیشرفت» می گردد. ورزش مدرسه‌ای، آموزش مهارت‌های زندگی، خو دمراقبتی،ارتقای سلامت روان، مکمل فرآیند تعلیم و تربیت‌هستند و هرگز نباید به چشم برنامه‌ای حاشیه‌ای به این مسئله عظیم آموزشی و تربیتی نگریست.مدرسه سالم، بستر شکل‌گیری دانش‌آموزی خلاق، بانشاط و مسئولیت‌پذیر است؛ همان نسلی که می‌تواند آینده کشور را بر دوش بگیرد.امروز بیش از هر زمان دیگری باید آموزش و پرورش را از منظر امنیت ملی، سرمایه اجتماعی و آینده جهانی یک کشور، نگاه کنیم. کشوری که در مدرسه سرمایه‌گذاری نکند، ناگزیر در آینده هزینه‌های سنگین‌تری در حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خواهد پرداخت.برعکس، هر گامی برای ارتقای کیفیت آموزش، عدالت آموزشی، توسعه سلامت، گسترش ورزش دانش‌آموزی و توانمندسازی معلمان، سرمایه‌گذاری برای آینده ایران همیشه سرافراز است.

اکنون که در آستانه فصل نوینی از پیشرفت نظام تعلیم و تربیت قرار داریم، بازخوانی منظومه فکری قائد شهید امت، بیش از آنکه یک ضرورت تاریخی باشد، یک نیاز راهبردی است. این منظومه به ما می‌آموزد که مدرسه، نقطه آغاز تمدن‌سازی است؛ معلم، معمار فردای ایران است و دانش‌آموز، بزرگ‌ترین سرمایه آن.

امروز، در امتداد این منظومه فکری و در سایه زعامت و رهبری حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای ( مد ظله العالی) ، آموزش و پرورش همچنان مهم‌ترین عرصه، برای ترسیم آینده ای روشن به شمار می‌رود. استمرار نگاه راهبردی به تعلیم و تربیت، اجرای کامل سند تحول بنیادین، ارتقای منزلت معلمان، گسترش عدالت آموزشی، توجه هم‌زمان به علم، تربیت، سلامت و هویت ایرانی ـ اسلامی، می‌تواند افق‌های تازه‌ای را پیش روی نظام آموزشی کشور بگشاید. بی‌تردید، آینده ایران در گرو پرورش نسلی مؤمن، دانا، خلاق، سالم و مسئولیت‌پذیر است و آموزش و پرورش، همچنان کانون اصلی تحقق این آرمان ملی خواهد بود.